Το 2009 Έτος Νεολαίας

Τα σημερινά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ομογενειακοί μας οργανισμοί θα εξαλειφθούν μόνο όταν αναλάβει τα ηνία η νέα γενιά των Ελληνοαμερικανών. Ας προετοιμάσουμε το έδαφος για το πέρασμα της σκυτάλης
Άρθρο – Του Αποστόλη Ζουπανιώτη
Η χρονιά που πέρασε, παρά το γεγονός ότι για την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα δεν προσέφερε συνταρακτικά γεγονότα, πιστεύουμε ότι σε γενικές γραμμές ήταν θετική. Καθώς για τη Greek News αποτελεί παράδοση στο Πρωτοχρονιάτικο φύλλο μας, μαζί με την ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε να εκφράζουμε την θέση μας για την πορεία της Ελληνοαμερικανικής Κοινότητας, κατʼ αρχήν να δηλώσουμε ικανοποίηση γιατί όντως το 2008 η Ελληνική Παιδεία ήταν θέμα προτεραιότητας στις ΗΠΑ και για την Ιερά Αρχιεπισκοπή και για την Ελληνική Πολιτεία. Θετική ήταν επίσης κατʼ αρχάς και η στάση των φορέων των εκπαιδευτικών της Ομογένειας.

Η Ιερά Αρχιεπισκοπή συνέχισε στη διάρκεια του 2008 την υλοποίηση του στόχου για έκδοση δικών της εκπαιδευτικών εγχειριδίων, που θα χρησιμοποιούνται στα ελληνοαμερικανικά σχολεία. Τα πρώτα βιβλία πρόκειται να είναι έτοιμα στα τέλη Ιανουαρίου και αναμένεται να παρουσιαστούν στις εκδηλώσεις για τα ελληνικά γράμματα. Πρόκειται για μία σωστή πρωτοβουλία, σε συνεργασία με τον καθηγητή Γεώργιο Μπαμπινιώτη.

Το μεγάλο γεγονός του 2008 ήταν η επίσημη επίσκεψη του υπουργού Παιδείας της Ελλάδας, Ευριπίδη Στυλιανίδη. Ήταν η πρώτη φορά που Έλληνας υπουργός Παιδείας επισκέφθηκε την Ομογένεια «επί τούτοις» και παρά την ελλιπή προετοιμασία της επίσκεψης, η καλή διάθεση για συνεργασία κι από τις δύο πλευρές, βοήθησε στο να τεθούν στέρεες βάσεις. Ακολούθησε ακόμη μία συνάντηση, λίγους μήνες Αρχιεπισκόπου – Στυλιανίδη στην Αθήνα, τον Ιούλιο.

Παρότι αρκετά ζητήματα συμφωνήθηκαν (δημιουργία σχολείων, ακαδημίας διδασκάλων, ζητήματα αποσπασμένων, οικονομική βοήθεια), εξ όσων γνωρίζουμε δεν έχουν ακόμη προχωρήσει πολλά πράγματα. Αναμένουμε με μεγάλο ενδιαφέρον να πληροφορηθούμε αν στον προϋπολογισμό που ψηφίστηκε στην Ελλάδα, έχουν υπολογιστεί οι αναγκαίες δαπάνες για την Αμερική. Όπως επίσης αναμένουμε ενημέρωση για το αν έχει αρχίσει η υλοποίηση και των υποχρεώσεων που έχει αναλάβει η Ιερά Αρχιεπισκοπή (για τις ρυθμίσεις αποσπασμένων κ.α.).

Αντιθέτως δεν έγινε τίποτε στον τομέα της συνταξιοδότησης, όπου η ελληνική πολιτεία δήλωσε πλήρη αδυναμία. Κι εδώ, τίθεται επί τάπητος η ευθύνη και των εκπαιδευτικών να διεκδικήσουν με σοβαρότητα το αίτημά τους, αλλά και της Ιεράς Αρχιεπισκοπής να αναλάβει τις ευθύνες της έναντι των δασκάλων που απασχολούνται στα σχολεία των κοινοτήτων, δημιουργώντας ειδικό ταμείο προνοίας, το οποίο θα μπορεί να δέχεται και ενισχύσεις από την Ελλάδα, την Κύπρο και την Ελληνοαμερικανική Κοινότητα.

Όλα αυτά μπορούμε να τα δούμε συνολικά και στο πλαίσιο ενός γιγαντιαίου ταμείου Παιδείας.

Η οικονομική κρίση που ξέσπασε τη χρονιά που πέρασε, οπωσδήποτε δεν ευνοεί ούτε την Ιερά Αρχιεπισκοπή, ούτε τα φιλανθρωπικά της ταμεία, ούτε τις προσπάθειες των κοινοτήτων, ούτε και την παιδεία. Ασφαλώς και δεν ευνοεί τις προσπάθειες και των οργανισμών της Ομογένειας. Συνολικά, τα μεγάλα ταμεία που ήταν επενδυμένα και έδιδαν σταθερές αποδόσεις μειώθηκαν σημαντικά, δημιουργώντας οικονομικά ελλείμματα που πρέπει να καλυφθούν και δυσχεραίνοντας νέα προγράμματα.

Παράλληλα ίσως αυτό δυσκολέψει και τις δυνατότητες της Ελλάδας για βοήθεια. Γιʼ αυτό ίσως θα ήταν καλό να γίνουν οι αναγκαίες προσαρμογές κι η ιεράρχηση των προτεραιοτήτων μας.

Σίγουρα ένα ζήτημα που θα πρέπει να αρχίζουν να προνοούν οι εκκλησιαστικοί μας οργανισμοί είναι η βοήθεια προς ομογενείς που χάνουν τις δουλειές τους λόγω της κρίσης. Θα ήταν ΕΓΚΛΗΜΑ αν έστω κι ένα παιδί διωχνόταν από κοινοτικό σχολείο, επειδή οι γονείς του δεν είναι σε θέση να πληρώσουν τα δίδακτρα.

Στη χρονιά που πέρασε η Ομογένεια δεν κατόρθωσε να διαδραματίσει ρόλο-κλειδί στην προεκλογική περίοδο. Λίγοι ήταν αυτοί που ενίσχυσαν φανερά τον Μπαράκ Ομπάμα, ενώ φάνηκε κι ένας λανθάνων ρατσισμός σε ηγετικούς παράγοντες της Ομογένειας. Ιδίως η Αρχιεπισκοπή θα πρέπει να αναθεωρήσει την πολιτική της που θέλει την Εκκλησία μας να ταυτίζεται με τους συντηρητικούς.

Το οργανωμένο λόμπι μας αντίθετα μπόρεσε να ακολουθήσει από κοντά τον Μπαράκ Ομπάμα, το Τζο Μπάιντεν και τη Χίλαρι Κλίντον, δημιουργώντας θετικές προοπτικές για την προσεχή τετραετία. Θα πρέπει ωστόσο να ξεπεράσει την αναποφασιστικότητα που το διακρίνει και να αρχίσει τις επαφές με το επιτελείο του Ομπάμα.

Οι ομογενειακοί μας οργανισμοί δεν κατόρθωσαν στη χρονιά που πέρασε να επιδείξουν κάτι το ξεχωριστό. Η ΑΧΕΠΑ διοργάνωσε για πρώτη φορά έπειτα από πολλά το συνέδριό της στην Ελλάδα, ωστόσο θα πρέπει να κάνει περισσότερα βήματα στην κατεύθυνση της προσέγγισης του απλού Ελληνοαμερικανού, ανοίγοντας περισσότερο τις τάξεις της.

Το ΣΑΕ στις ΗΠΑ παρότι έδωσε το παρών σε ζητήματα προώθησης των εθνικών θεμάτων, στα ζητήματα ελληνικής παιδείας μέσω της βοήθειας στην Ομοσπονδία Εκπαιδευτικών, στο ζήτημα της οργάνωσης της νεολαίας και στα θέματα της βοήθειας στους πυρόπληκτους της Ελλάδας, οργανωτικά ήταν αδύναμο και δεν χαρακτηρίστηκε από συλλογικότητα στη δουλειά του οργάνου.

Μετά την ψήφιση στο συνέδριο του Σικάγο του εσωτερικού κανονισμού λειτουργίας, είναι ευκαιρία και να λυθούν οι όποιες παρεξηγήσεις προκλήθηκαν και να αποκατασταθεί η συλλογική του λειτουργία.

Η δημιουργία της νεολαίας του ΣΑΕ στην Αμερική ήταν το σημαντικότερο επίτευγμα του ΣΑΕ τη χρονιά που πέρασε. Μάλιστα η παρουσίαση εκ μέρους των νέων του προγράμματός τους, μονοπώλησε τα θετικά του συνέδριου υψώνοντας και πολύ των πήχυ. Χρέος των ίδιων των νέων είναι να μεταφέρουν το μήνυμά τους σε κάθε μεγάλο οργανισμό της Ομογένειας, πυκνώνοντας αφενός τις τάξεις της νεολαίας του ΣΑΕ, βοηθώντας δε παράλληλα και ους οργανισμούς αυτούς με τη δημιουργία αναλόγου μοντέλου λειτουργίας.

Δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι δύο από τους οργανισμούς της νεολαίας Υόρκης που διαθέτουν νεολαία και συμμετείχαν στις εργασίες του συνεδρίου της Νεολαίας του ΣΑΕ ΗΠΑ (Κεφαλληνιακή Αδελφότητα και Σύλλογος Κρητών Ομόνοια) έχουν κάνει μεγάλα βήματα στον τομέα της απόκτησης μελών, ανάπτυξης δραστηριοτήτων και δημιουργίας δικτύων αλληλεγγύης μεταξύ των νέων.

Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι οι οργανισμοί αυτοί που διαθέτουν δραστήρια νεολαία έχουν δυναμισμό και μαζικότητα. Αντίθετα σε οργανισμούς που υπήρξε οπισθοδρόμηση στο θέμα της νεολαίας (π.χ. Χιακή Ομοσπονδία) τα οργανωτικά προβλήματα είναι εμφανή.

Για τη μεγάλη πλειοψηφία των οργανισμών της Ομογένειας το κοινό χαρακτηριστικό είναι η στασιμότητα. Οι οργανισμοί οπωσδήποτε συνεχίζουν τις καθιερωμένες δραστηριότητες και εκδηλώσεις τους, ωστόσο η μαζικότητα δεν είναι ικανοποιητική και γενικώς τα προβλήματα της μη ανανέωσης εμφανή.

Είμαστε απόλυτα πεπεισμένοι ότι οι σημερινές γηράσκουσες ηγεσίες των οργανισμών μας δεν είναι σε θέση να ανταποκριθούν στις σύγχρονες απαιτήσεις. Όσο οι νέοι δεν συμμετέχουν στους οργανισμούς θα βράζουμε στο ζουμί μας. Η ύπαρξη ή όχι νεολαίας θα πρέπει να αποτελέσει και το κριτήριο ύπαρξης ενός οργανισμού. Αν ο σύλλογος δεν βλέπει να υπάρχει προοπτική ανανέωσής του στα επόμενα – λόγου χάρη – δέκα χρόνια, είναι ανάγκη να αναζητήσει εκείνες της οργανωτικές μορφές που θα ευνοούν την δημιουργία νεολαίας (για παράδειγμα μέσω συγχωνεύσεων ομοειδών συλλόγων) και τη δημιουργία εκείνων των δομών που θα επιτρέψουν σταδιακά στους νέους να εγκλιματιστούν στον οργανισμό, να αναλάβουν ευθύνες και τελικά σε λίγα χρόνια και την ευθύνη για τις τύχες του οργανισμού.

Η υπόθεση της νεολαίας είναι ζήτημα ζωής και θανάτου για τους ομογενειακούς μας οργανισμούς. Άδικα αναζητούμε τις λύσεις σε αλλαγές προσώπων και σε δραστηριότητες που απλά και μόνο έχουν ψυχαγωγικό χαρακτήρα. Η Ομογένεια έχει αλλάξει εδώ και χρόνια κι όσο οι οργανώσεις μας έχουν την μορφή συλλόγων του ʼ60, το μόνο που θα καταφέρουμε είναι να είμαστε μάρτυρες μιάς συνεχούς φθοράς που θα οδηγήσει στην εξαφάνισή τους.