Για την Ανάσταση της Παιδείας μας

Κύριο άρθρο της GreekNews
Οι θετικές εξελίξεις τις οποίες καταγράψαμε στην ιστορική συνάντηση του Αρχιεπισκόπου Δημητρίου με τον υπουργό Παιδείας της Ελλάδας, Ευριπίδη Στυλιανίδη, στις 11 Απριλίου στη Νέα Υόρκη, δεν αποτελούν ένα μεμονωμένο γεγονός. Όπως καταγράψαμε στο φύλλο μας της 31/12/2007 με τίτλο «Χρονιά ελληνικής παιδείας του 2007», στο χρόνο που πέρασε έγινε μία σοβαρή προεργασία με πρωτοβουλία της Ιεράς Αρχιεπισκοπής. Πολλές ήταν οι διαβουλεύσεις που λαμβάνουν χώρα τους τελευταίους 12 μήνες μεταξύ της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, του υπουργείου Παιδείας της Ελλάδας, του υπουργείου Παιδείας της Κύπρου, ακαδημαϊκών ιδρυμάτων της Ελλάδας και της Κύπρου, για την καταγραφή προβλημάτων, προτεραιοτήτων και προώθηση ζητημάτων, όπως, τα βιβλία, οι αποσπάσεις εκπαιδευτικών, τα εκπαιδευτικά σεμινάρια, οι εκπαιδευτικές συνεργασίας.

Οφείλουμε επίσης να πούμε πως υπήρξαν πολλές ζυμώσεις και στο χώρο των ομογενών εκπαιδευτικών. Παρά τα εσωτερικά προβλήματα του κλάδου και την αποχή από τις διεργασίες, ορισμένων πολιτειών, όλο και περισσότεροι δάσκαλοι αρχίζουν να δίδουν το παρών σε συγκεντρώσεις, εγείροντας απτά αιτήματα, άλλα θεσμικά κι άλλα του κλάδου τους, όπως οι συντάξεις.

Το θετικό της επίσκεψης Στυλιανίδη, πέραν του γεγονότος ότι ήταν πρώτος Έλληνας υπουργός Παιδείας που επισκέφθηκε επίσημα την Αμερική, έγκειται,

1) Στην συμφωνία του με την Αρχιεπισκοπή για την από κοινού αντιμετώπιση των ζητημάτων της ελληνικής εκπαίδευσης στις ΗΠΑ

2) Στο ξεκίνημα ενός διαλόγου με τους αρμόδιους φορείς – κυρίως τους δασκάλους.

Για να υπενθυμίσουμε τι αποφασίστηκε,
- Στο θέμα των διδακτικών βιβλίων, να χρηματοδοτηθεί από την ελληνική πολιτεία το πρόγραμμα έκδοσης βιβλίων που αποφάσισε η Ιερά Αρχιεπισκοπή σε συνεργασία με τον καθηγητή Γεώργιο Μπαμπινιώτη.

- Σε σχέση με τις αποσπάσεις εκπαιδευτικών στα κοινοτικά σχολεία, να είναι σε γνώση της Αρχιεπισκοπής, που θα συμμετέχει στη διαδικασία επιλογής.

- Στο θέμα της πρόσληψης ομογενών δασκάλων ως επιτόπιο προσωπικό, ο κ. Στυλιανίδης υποσχέθηκε ο αριθμός να αυξηθεί από 53 σʼ όλο τον κόσμο σε 85, για να καλυφθούν ανάγκες της Αμερικής. Να μελετηθεί η αλλαγή των κριτηρίων ώστε αν λειτουργήσει διδασκαλική ακαδημία διετούς φοίτησης στην Αμερική και αξιοποιούνται οι απόφοιτοί της.

- Τονίστηκε ότι θα χρειαστεί ειδική υπουργική απόφαση και νέα διάταξη, θέματα που ο κ. Στυλιανίδης υποσχέθηκε να μελετήσει.

- Συμμετοχή της Αρχιεπισκοπής Αμερικής και του Πατριαρχείου στο ΙΠΟΔΕ.

- Να δημιουργηθούν δύο πρότυπα σχολεία, ένα στην ανατολική κι ένα στη δυτική ακτή και να λειτουργήσουν βάση του μοντέλου του ελληνικού σχολείου των Τιράνων.

- Να ενισχυθεί ο θεσμός των νηπιαγωγείων που θα δημιουργήσει πιλοτικά σε διάφορες περιοχές η Αρχιεπισκοπή με αποσπασμένους νηπιαγωγούς.

- Να μελετηθεί η ενίσχυση των κοινοτικών σχολείων

ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ – ΜΙΣΘΟΙ
Εκεί που τα πράγματα κόλλησαν ήταν οι συντάξεις. Ο υπουργός ήταν ειλικρινής, ξεκαθαρίζοντας ότι όχι μόνο δεν μπορεί η ελληνική πολιτεία να δώσει «κλιμακωτή» και «αναλογική» σύνταξη στους δάσκαλους – οι οποίοι το θέλουν και ως οικονομικό βοήθημα για τα γηρατειά τους και ως ηθική ανταμοιβή – αλλά αν το πολυεγείρουν κινδυνεύουν να χάσουν κι αυτά που παίρνουν.

Εδώ γεννάται ένα τεράστιο ερώτημα: Πως ελπίζουν οι αρμόδιοι να δημιουργήσουν θεσμούς που θα στηρίζουν την ελληνική παιδεία στην Αμερική, με κακοπληρωμένους και πένητες δάσκαλους;

Ας πούμε τα πράγματα έξω από τα δόντια: Προ 9ετίας, όταν τέθηκε ξανά το θέμα της επαναλειτουργίας της Ακαδημίας Αγίου Βασιλείου από τον τότε Αρχιεπίσκοπο Σπυρίδωνα, ο τέως Αρχιεπίσκοπος είχε σοκάρει λέγοντας «το Ελληνικό Κολέγιο δεν έβγαλε ούτε ένα δάσκαλο για ελληνικό σχολείο». Απʼ ότι ξέρω, ούτε στα επόμενα χρόνια βγήκε κανένας δάσκαλος. Ανεξαρτήτως αν γιʼ αυτό φταίνε οι δομές του Ελληνικού Κολεγίου της Βοστόνης, ή όχι, ποιός θα σπούδαζε 4 χρόνια για να λάβει τις απολαβές και τα «ωφελήματα» των ημερησίων ή (ακόμη χειρότερα) των απογευματινών μας σχολείων; ΟΥΔΕΙΣ!!!

Στα απογευματινά μας σχολεία ο μέσος όρος ετήσιων απολαβών των δασκάλων μας είναι 10-15.000 δολάρια το χρόνο. Υπάρχουν σχολεία που προσφέρουν λιγότερα, άλλα που καλύπτονται από εθελοντές.

Στα ημερήσια, για ένα καλό σχολείο πλούσιας κοινότητας – όπως το Φλάσιγκ – ο μέσος όρος ενός έμπειρου δασκάλου είναι 35.000. Στα υπόλοιπα, το ποσό αυτό μειώνεται κατά 5-15 χιλιάδες δολάρια. Αποτελεί κοινό μυστικό ότι αν αποχωρήσει αυτή η γενιά δασκάλων (σήμερα ηλικίας 55-60 ετών) δύσκολα θα αναπληρωθούν. Ενώ οι όποιοι νέοι έρχονται στα ελληνικά σχολεία, με την πρώτη ευκαιρία φεύγουν για το δημόσιο αμερικανικό σύστημα.

Την ίδια στιγμή ο κάθε αποσπασμένος από την Ελλάδα δάσκαλος στοιχίζει στο ελληνικό δημόσιο πλέον των 100.000 δολαρίων το χρόνο.

Πιστεύει κανείς ότι μόνο με την επαναλειτουργία της Ακαδημίας του Αγίου Βασιλείου ή τις αλλαγές στη Θεολογική Σχολή μπορούμε να λύσουμε το πρόβλημα της έλλειψης σωστών εκπαιδευτικών; Εδώ με πλήρεις υποτροφίες στη Θεολογική Σχολή και με μισθούς από 45.000 και πάνω σε πρωτοδιορισμένους ιερείς δεν μπορούμε να επιλύσουμε το πρόβλημα της έλλειψης ιερέων.

Η ειλικρινής τοποθέτηση του κ. Στυλιανίδη στα αιτήματα των ομογενών δασκάλων, δίδει την ευκαιρία να αναλάβουμε εμείς εδώ μόνοι μας τις ευθύνες μας.

Πρώτα απʼ όλα, τα ψίχουλα που θα πρόσφερε το ελληνικό δημόσιο ως συντάξεις θα είχαν μόνο συμβολικό χαρακτήρα.

Δεύτερον, είναι ανάγκη η Ιερά Αρχιεπισκοπή να κάνει ακόμη ένα μεγάλο βήμα και να δημιουργήσει το νομικό πλαίσιο για ένα ισχυρό Ταμείο Ελληνικής Παιδείας και να θέσει τα πλαίσια για την σωστή χρηματοδότηση και αξιοποίησή τους. Υπάρχουν πολλοί οργανισμοί της Εκκλησίας μας (Ηγεσία 100, «Πίστη»), πολλοί ομογενειακοί οργανισμοί και πάμπολλοι εύποροι (δισεκατομμυριούχοι και εκατομμυριούχοι) για να προσφέρουν τις γενναιόδωρες εισφορές τους, ανταποκρινόμενοι σε μία σωστή έκκληση της Εκκλησίας μας. Υπάρχει επίσης κι η επίσημη Ελλάδα. Κι αν από την αλλαγή της συνταξιοδοτικής νομοθεσίας κωλύεται να δώσει σύνταξη, τίποτε δεν την εμποδίζει να ενισχύσει γενναιόδωρα ένα ταμείο παιδείας.

Τρίτον, είναι ανάγκη ο κλάδος των Ομογενών δασκάλων να αφήσει την εσωστρέφεια και να αρχίσει ένα σοβαρό διάλογο με όλους για το τεράστιο αυτό θεσμικό θέμα. Το πρόβλημα της ελληνικής παιδείας στην Αμερική δεν είναι ποιός ηγείται του Γραφείου Παιδείας, ποιός είναι συντονιστής εκπαίδευσης ή ποιός ηγείται της Ομοσπονδίας των δασκάλων και των συλλόγων τους αλλά ΘΕΣΜΙΚΟ. Ας παραμεριστούν οι προσωπικές διαφορές κι ας αναλάβουν επί τέλους όλοι τις θεσμικές τους ευθύνες, για ένα μεγάλο διάλογο που θα προωθήσει αιτήματα και λύσεις.

Καθώς Αρχιεπισκοπή και Υπουργείο Παιδείας ξεκινούν μιά καινούργια συνεργασία σε νέες βάσεις, πρέπει να γίνει αντιληπτό πως χωρίς να ληφθούν πρόνοιες για τους λειτουργούς της ελληνικής παιδείας, το όλο εγχείρημα θα αποδειχθεί έωλο.

Σε λίγους μήνες η Ιερά Αρχιεπισκοπή θα οργανώσει στην Ουάσιγκτον την Κληρικολαϊκή της Συνέλευση. Ελπίζουμε ότι πέραν της καταγραφής των θετικών εξελίξεων στην παιδεία μας στο χρόνο που πέρασε, θα γίνει κι ο σωστός προγραμματισμός των επομένων μας κινήσεων, για ένα εύπορο Ταμεία Παιδείας.