Ψήφισμα Παμποντιακής Ομοσπονδίας

Πριν από 70 περίπου χρόνια, ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος, ένας κατʼ άλλα αναμφισβήτητα εξαίρετος ηγέτης παγκοσμίου εμβέλειας, πρότεινε για το νόμπελ ειρήνης τον τότε πρόεδρο της τουρκικής δημοκρατίας, Μουσταφά Κεμάλ, τον τούρκο μεταρρυθμιστή που στα πλαίσια διάπλασης του σύγχρονου τουρκικού κράτους και διαμόρφωσης μιας νέας κοσμικής κοινωνίας στη χώρα του, διέλυσε τη πάλαι κραταιά αυτοκρατορία κατασφάζοντας, μεταξύ πολλών άλλων προγραμματισμένων πρακτικών θηριωδιών αλλά και επεμβάσεων, τα μέλη κάθε οργανωμένης θρησκευτικής ή εθνικά μειονοτικής κοινότητας. Το ολίσθημα της ελληνικής πολιτείας δεν σταμάτησε εκεί. Η οδός Αποστόλου Παύλου (στο σπίτι του Κεμάλ στη γενέτειρα του Θεσσαλονίκη), με απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου ονομαζόταν οδός Μουσταφά Κεμάλ από το 1938 (έτος θανάτου του Κεμάλ Ατατούρκ) μέχρι το 1955 (έτος του πογκρόμ που εξαπέλυσαν οι Τούρκοι κατά των Ελλήνων της Πόλης).

Κάποια δικαίωση για τα 353000 θύματα του Ποντιακού Ελληνισμού από τις καθʼ όλα εμπεριστατωμένες πράξεις γενοκτονίας του σαθρού οθωμανικού μωσαϊκού, των εκδικητικών νεοτούρκων και κυρίως του σοβινιστή και φιλοπόλεμου Μουσταφά Κεμάλ, ήρθε με πολλή καθυστέρηση. Την 24η Φεβρουαρίου 1994, η Βουλή των Ελλήνων ψήφισε νόμο που καθιέρωνε την 19η Μαίου «… ως ημέρα μνήμης της γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου».

Παρʼόλα αυτά, πριν 7 περίπου χρόνια, ο τότε υπουργός εξωτερικών της Ελλάδος, ένας κατʼ άλλα συνετός πολιτικός με σύγχρονες πολιτικές αντιλήψεις και θέσεις, κατά την διάρκεια επίσημης επίσκεψης του στη γείτονα Τουρκία, απέτισε φόρο τιμή και κατέθεσε στεφάνι στο μαυσωλείο του Κεμάλ Ατατούρκ. Μια πράξη που πιστεύουμε ότι προσέβαλε όχι μόνο τα θύματα του Ποντιακού Ελληνισμού και των άλλων Ελλήνων της Μικράς Ασίας, αλλά και των κατοπινών θυμάτων της Πόλης, της Κύπρου και άλλων περιοχών της τουρκικής και μη επικράτειας, μιας και όλοι είναι θύματα του ίδιου ανατριχιαστικού, επεκτατικού και σοβινιστικού στρατιωτικού κατεστημένου, που εκπυρσοκροτείται από σπινθήρες προβοκάτσιας και προδοσίας για να επιβάλλει με όπλα, με βία, με λεηλασία και προστυχιά, τάχα ελευθερία, τάχα δικαιοσύνη, τάχα ισότητα και ειρηνική συμβίωση μεταξύ των επιζώντων.

Την περασμένη εβδομάδα, μέλος του νομαρχιακού συμβουλίου της Θεσσαλονίκης (της «πρωτεύουσας» του Ποντιακού Ελληνισμού) και υποψήφιος νομάρχης, εξέφρασε επίσημα την άποψη ότι «… η Θεσσαλονίκη θα έπρεπε να έχει τιμήσει τον Κεμάλ γιατί είναι παιδί της πόλης…». Πρόκειται για άποψη που αποτελεί προϊόν είτε «ασύγγνωστης άγνοιας και επιπόλαιης επίδειξης δήθεν προοδευτικού πνεύματος» ή «ενσυνείδητη εκδήλωση ασέβειας στη μνήμη των 353 χιλιάδων θυμάτων των Ελλήνων του Πόντου» κατά την Παμποντιακή Ομοσπονδία Ελλάδος.

Ειλικρινά πιστεύουμε ότι ο κάθε ελεύθερος πολίτης έχει το δικαίωμα του αυτοπροσδιορισμού και της ελεύθερης έκφρασης των απόψεων του, έστω και αν αυτές ενίοτε προσβάλουν το κοινό αίσθημα. Αρκεί τέτοια ολισθήματα να μην παίρνουν εθνικές διαστάσεις και να μην παγιώνονται, έστω και παθητικά, σαν πολιτικές πρακτικές. Δεν είμαστε ενάντια στα ζεϊμπέκικα και στις κουμπαριές, εφόσον τέτοιες ανθρώπινες και κοινωνικές συμπεριφορές συμβάλλουν στην διαμόρφωση φιλικότερου κλίματος ανάμεσα σε δύο λαούς που «καταδικάστηκαν» σε γειτνίαση παρʼ όλες τις ριζικές διαφοροποιήσεις σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής, πολιτικής, και ιστορικής ζωής τους. Σαν μέλη των μεγάλων και πολυ-πολιτισμικών κοινωνιών των ΗΠΑ και Καναδά, αλλά και σαν απόγονοι των εμπνευστών της δημοκρατίας και του διαλόγου, των μεγάλων αξιών και αρετών έχουμε μάθει να σεβόμαστε την ιδιαιτερότητα, την άλλη άποψη, την διαφορετικότητα. Σαν απόδημοι Έλληνες, μεταφέραμε μαζί μας, διατηρούμε και προβάλλουμε ότι καλύτερο, αγαθότερο και πολυτιμότερο μας έχει προσφέρει η ελληνική καταγωγή μας, η ιστορία, ο πολιτισμός, η παράδοση μας. Και πάνω από όλα έχουμε μάθει να σεβόμαστε ηρωικές μορφές που θυσιάστηκαν για να υπερασπιστούν τα ιδανικά τους ή έπεσαν θύματα ρατσιστικών διωγμών και εξολοθρεύσεων. Οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά ή πρακτική που δεν σέβεται την ανθρώπινη ύπαρξη, τα δικαιώματα ή τη μνήμη τους, την καταγγέλλουμε, την καταδικάζουμε και την απορρίπτουμε. Και βέβαια οποιαδήποτε μορφής απότισης φόρου τιμής ή σεβασμού σε διεθνείς εγκληματίες, είτε αυτός λέγεται Μουσταφά Κεμάλ (πρωτοπόρος στην σύγχρονη ιστορία!), Χίτλερ ή οτιδήποτε άλλο μας βρίσκει ολότελα αντίθετους και κατά συνέπεια θα την καταγγέλλουμε, θα την καταδικάζουμε και θα την απορρίπτουμε.

Ηλίας Τσεκερίδης
Πρόεδρος

Δημήτριος Μολοχίδης
Γενικός Γραμματέας