Πάνε να θάψουν το Κυπριακό οι Ταλιμπάν τής Δύσης

Γράφει η Σεβαστή Μπούρα-Μπούτου
Η παρασκηνιακή προσπάθεια τού γραμματέα τού ΟΗΕ Κόφιν Ανάν, να φέρει σε επαφή τόν Τάσσο Παπαδόπουλο και τόν αρχηγό τού ψευδοκράτους Αλι Ταλάτ με τόν βοηθό του, γραμματέα Ιμπραχίμ Γκαμπάρι, μόνο υποψίες μπορεί να ενσπείρει, για το πού το πηγαίνει ο κος Κόφι Ανάν. Ετσι ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο Ελληνας Κύπριος που επανέφερε τήν χαμένη υπερηφάνεια τών σωστών Ελλήνων με το τρανταχτό ΟΧΙ, κοντά σε ένα λαό που έχει αναδείξει άνδρες που ξόδεψαν το αίμα τους και δέν το κράτησαν στις φλέβες, έχει να αντιπαλέψει με τα θεριά σε λίγες μέρες. Στις 3 Ιουλίου θα συναντηθεί δια πρώτη φορά, μετά το δημοψήφισμα, με τόν αρχηγό τού ψεδοκράτους, για να συζητήσουν το θέμα τών αγνοουμένων. Δεδομένου, ότι η τακτική τών Τούρκων είναι τύπου παιχνιδιού που καθορίζει τίς πράξεις τους στα δάκτυλα και όχι στα χέρια, δέν περιμένουμε καμμιά αλλαγή στο θέμα τών αγνοουμένων. Το πολύ πολύ να χρησιμοποιήσουν το χαρτί τών αγνοουμένων με τόση διπλωματία, για να περάσουν λάδι όπως λέμε, στην άλλη διαδικασία που θα ακολουθήσει στις 6 Ιουλίου, με τόν βοηθό τού Γενικού Γραμματέα που επιδιώκει να μεταφέρει προτάσεις ένθεν και ένθεν.

Και εκεί κάτω, η ελληνική κυβέρνηση διαχωρίζει τήν θέση της από το πιο κρίσιμο σημείο τού Κυπριακού προβλήματος, με δηλώσεις τού Μητσοτάκη, όπως, να μάς αδειάζει τήν γωνιά ο Τάσσος, γιατί όπως φαίνεται, δέν θέλει να παιδευτεί λίγο η κόρη του. Θέλουνε όλα να τα βρίκουν στρωμένα και το χαλί και το κρεββάτι. Άσε, που βάζουν και κάποια φερέφωνα τής δημοσιογραφίας στυλ Πρετεντέρη, να κάνουν δηλώσεις σε γνωστές εφημερίδες που δυστυχώς φθάνουν και εδώ, να μη χάσουν τίς προδοτικές δηλώσεις οι ομογενείς, επαναλαμβάνοντας δια μέσου τών δημοσιογραφικών φερεφόνων, ότι πρέπει να πάει στο διάβολο ο Τάσσος Παπαδόπουλος, ο πολιτικός άνδρας που ξέπλυνε τήν ντροπή μας.

Και αφού προδώσαμε τήν Κύπρο το ’74, τήν προδίδουμε άλλη μια φορά με τέτοιες δηλώσεις. Είναι ντροπή μας να αφήνουμε τόν Κυπριακό λαό μόνο του για άλλη μια φορά.. Όλοι θέλουν ένα μερίδιο από τήν Κύπρο και κάποιοι Έλληνες πολιτικοί διατυμπανίζουν, ότι αν δέν ήσαν αυτοί, η Κύπρος, θα ήταν έξω από τήν Ευρώπη. Ντροπή σε αυτούς που επικαλούνται τέτοια πράγματα. Η Κύπρος είχε φθάσει κοινωνικό οικονομικά σε υψηλό επίπεδο και όλοι οι οικονομικοί δείκτες προέδιδαν το αποτέλεσμα. Η Κύπρος φρόντισε και φροντίζει ακόμη πιο καλά τούς Κυπρίους αγωνιστές της με κοινωνικές παροχές, επιδόματα, ιατρική περίθαλψη και φροντίζει τούς συνταξιούχους της και γερόντους της καλύτερα από τούς Έλληνες πολιτικούς που από αυτά που είδαμε τελευταία στα ελληνικά κανάλια, οι άνδρες Έλληνες που πολέμησαν στην Κύπρο το’ 65 κυρίως όμως το ’74 ζούν αβοήθητοι, σε σπίτια με νεροσκεπές, μισότρελλοι η με βαρειές ψυχοπάθειες, γιατί κανένας από το επίσημο κράτος δέν τούς έδωσε σημασία όλα αυτά τα χρόνια.

Ντροπή και πάλι ντροπή που αφήνουν τόν Τάσσο μόνο του. Για να μπορείς όμως, να βοηθήσεις τόν αδελφό σου με τήν καρδιά σου, χωρίς να το λές για να κερδίζεις πόντους σε διεθνή σαλόνια, πρέπει πρώτα να έχεις συνοχή στο κράτος σου και γερά θεμέλια. Που είναι όμως η συνοχή τού Ελληνικού κράτους; Με χαμόγελα δέν γίνονται οι πολιτικές πλέον. Οι καλές διπλωματίες θέλουν γνώση, πίστη σε ιδανικά και καλό διάλογο. Και εμείς εδώ στην Ομογένεια, αφού έχουμε τήν λαμπρή ιδέα να βραβεύουμε πολιτικούς, από Ελλάδα, για να μη χάσουν κάποια κελεπούρια τα παράσημά μας, λές και με τα βραβεία θα διορθώσουμε τα κακώς κέιμενα, απαγγέλουμε λόγια και κάνουμε φτωχές δημόσιες σχέσεις τύπου micromanagement.

Να ευτυχείς Ελληνα αλλά να φροντίσεις και για τών άλλων τήν ευτυχία.